Art Force Tattoo na facebook
Art Force Tattoo na myspace



LaserZasadyZabiegOdrobina historii

NewsStudioEkipaTatuażeKolczykiGalerieOsiągnięciaKontaktLinki




Przyjmuje się, że słowo tatuaż (ang. tattoo), ma swój początek w dwóch różnych wyrażeniach, polinezyjskim „ta”, które oznacza „uderzyć coś” lub „ugodzić w coś” oraz tahitańskiego „tatau”, co znaczy „oznaczyć coś” lub „naznaczać coś”.

Najstarszym udokumentowanym znaleziskiem, dotyczącym historii tatuażu i piercingu w dziejach ludzkości są odnalezione w w 1991 r. w górach na granicy Austriacko – Włoskiej, liczące ponad 5 000 tys. lat zamrożone zwłoki mężczyzny. Ciało mężczyzny przyozdobione jest 57 tatuażami: wzorem krzyża na wewnętrznej stronie lewego kolana, sześcioma 15 cm prostymi liniami powyżej nerek, oraz w sumie pięćdziesięcioma równoległymi liniami na kostkach obu nóg. Przyjmuje się, że tatuaże miały najprawdopodobniej charakter terapeutyczno – leczniczy. Po miejscach w których się znajdują można z dużą dozą prawdopodobieństwa założyć, że ich właściciel cierpiał na artretyzm 

Nie ma jednoznacznych dowodów wskazujących na to, gdzie, kiedy i za sprawą kogo sztuka tatuażu zaczęła rozwijać się i zakorzeniła się na dobre w naszej kulturze, aczkolwiek jedna z najbardziej prawdopodobnych teorii mówi, ze stało się to za sprawą starożytnych Egipcjan. Najstarszym potwierdzonym dowodem na znajomość i praktykowanie tatuażu przez starożytnych Egipcjan jest odnaleziona w 1891 r. mumia tebańskiej kapłanki bogini Hator, której pochodzenie szacuje się na 2160 p.n.e. Zmumifikowane ciało przyozdabia kilkanaście linii i kropek, które układają się w abstrakcyjne geometryczne wzory. Okres pochówku kapłanki to również czas intensywnych kontaktów handlowych i kulturowych Egiptu z innymi rozwijającymi się w tym czasie cywilizacjami - Kreteńską, Grecką i Perską. Powoli sztuka tatuażu zaczyna docierać daleko poza granice cywilizacji morza śródziemnego, trafia do dalekich zakątków Azji, skąd za sprawą Ajnów dociera na wyspy Japońskie.

Od momentu chrystianizacji Europy tatuaż praktycznie znika ze świadomości społecznej Europejczyków. Kościół katolicki nie popiera tatuowania ciała, a zwyczaj „naznaczania” przestępców tatuażem przyczynia się do degradacji tatuażu do „piętna przestępcy”.

Punktem zwrotnym w europejskiej historii tatuażu są dwie pierwsze podróże Jamesa Cooka dookoła świata, odbyte kolejno w latach 1768 – 1771 oraz 1772 – 1775. Dzięki marynarzom Cooka, którzy sztukę tatuowania nabyli od Polinezyjczyków, tatuaż powoli zaczyna zrzucać z siebie miano „piętna przestępcy”. I tak od marynarzy poprzez wyrzutków społecznych i światek przestępczy do przedstawicieli tajnych stowarzyszeń i organizacji politycznych, tatuaż zaczyna powoli zdobywać coraz to większe grono odbiorców.

8 grudnia 1891 r. Samuel O’Riley zgłasza w amerykańskim biurze patentowym projekt maszynki do tatuażu (do tego momentu tatuaże wykonywane były ręcznie przy użyciu różnego rodzaju własnej konstrukcji narzędzi igielniczych). Zabieg tatuażu staje się dużo mniej bolesny, szybszy i tańszy, a tym samym o wiele bardziej atrakcyjny dla coraz liczniejszego grona masowych odbiorców.

Rewolta kulturowa lat sześćdziesiątych dwudziestego wieku to już tylko postawienie kropki nad i. Tatuaż zostaje wyniesiony do rangi sztuki a zawód tatuatora do rangi artysty. Tatuaż jako forma samoekspresji staje się swoistego rodzaju dziełem sztuki.

W 1976 r. odbywa się pierwszy Ogólnoświatowy Zjazd Tatuatorów i Tatuowanych (Tattoo Convention).

Na podstawie:

1. www.designboom.com (http:designboom.com/history/tattoo_history.html
2. Andrzej Jelski „Tatuaż”, Wydawnictwo ALFA, Warszawa 1993